Archive for November, 2017

Biologiczny typ zwierzęcia

Posted in Uncategorized  by admin
November 22nd, 2017

W przeciwieństwie do osiadłych roślin, w ogromnym stopniu ulegających czynnikom klimatycznym i odpo- wiadających na nie zmianą budowy, zwierzęta w związku z ruchliwością mają możność uchylania się spod niekorzystnych dla nich wpływów. Mogą wędro- wać, ukrywać się, zapadać w sen zimowy, odrętwienie i tym podobne przystosowania obronne usuwające je spod wrogich czynników środowiska. Biologiczny typ zwierzęcia wywołany warunkami klimatycznymi wy- róźnią się więc nie tyle kształtem jako reakcją na klimat, ile obyczajami i zachowaniem się, a często- kroć po prostu pewnymi tylko właściwościami fizjo- logicznymi, pozwalającymi mu przetrwać klimatycznie niekorzystne okresy. Klasyfikację powyższą można stosować zarówno do stałocieplnych jak i zmiennocieplnych, przy czym U tych ostatnich w zasadzie odpada grupa form wę- drownych, na lądzie reprezentowana głównie przez ptaki, wyjątkowo tylko przez niektóre gatunki zmierz- chnic wśród motyli. Ważne pod względem ekologicznym jest także wyróżnienie trwałości sezonowej form zwierzęcych, które pod tym względem można dzielić na r’ o c z n e, d w u l e t n i e i w i e l o l e t n i e oraz o w i e l o- k r o t n y c h p o k. o l e n i a c h w ciągu jednego cyklu rocznego, co zwłaszcza w wodzie u wioślarek i wrotków a na lądzie u owadów, np. mszyc, często występuje. Wreszcie z punktu widzenia ustosunkowania się zwie- rząt do klimatu ważne jest, aby dokładnie wiedzieć, kiedy przypada okres rozrodu, na porę ciepłą, zimną czy też na przejściową? Klasyfikacja oparta na typach klimatycznych jest ważna przy badaniu zespołowego życia zwierząt, przy porównywaniu siedlisk nieraz bardzo odległych od siebie, o podobnych jednak warunkach klimatycznych a tym samym podobnych typach obyczajowych zwie- rząt. Nieodzowna staje się przy analizie tzw. aspektów sezonowych życia w cyklu rocznym, w obrębie. jed- nego siedliska.

Comments Off

Archive for November, 2017

Biologiczny typ zwierzęcia

Posted in Uncategorized  by admin
November 22nd, 2017

Podział oparł na różnym stopniu zabezpieczenia przez rośliny swych pączków przed mrozem, stwarzając pięć nastę- pujących typ6w lądowych: l. F a n e r o f i t Y – rośliny o pączkach powietrz- nych, umieszczonych wysoko nad ziemią, tak że nor- malnie śnieg zimą ich nie pokrywa. 2. C h a m e f i t Y – mają pączki przy ziemi, zimą pokryte śniegiem albo opadłymi Iiśćmi. 3. H e m ikr y p t o f i t y, o pączkach zimujących umieszczonych przy powierzchni gleby. 4. G e o f i t Y albo kry p t o f i t y – pączki zimują w ziemi, tworząc kłącza, bulwy lub cebule. 5. T e r o f i t Y – rośliny jednoroczne. Raunkiaer wyróżnia jeszcze rośliny błotne – f i t y, o pączkach zabezpieczonych tak dobrze jak u kryptofitów, bowiem są ukryte na dnie zbiorników. Wreszcie ostatnim typem są h y d r o f i t y, związane całkowicie z wodą, których pączki też zimują na dnie, spadając tam kiedy roślina pływa jeszcze w wodzie; na wiosnę wydostają się na powierzchnię. Czy możemy doszukać się u zwierząt pewnej analogii do tych typów ekologicznych roślin różnych co do trwałości, wytrzymałości na warunki termiki i wil- gotności, różnie zabezpieczających swe zawiązki przed surowością klimatu? – Niewątpliwie tak, z tym jednak zastrzeżeniem, że przez ruchliwość i zasadniczo inną przemianę. materii znajdziemy także duże różnice. Typy klimatyczne zwierząt stosunkowo rzadko wy- różniają się strukturalnie, np. gęstym uwłosieniem względnie upierzeniem. sezonowym dymorfizmem i to głównie u dwóch najwyższych grup – ptaków i ssa- ków. Nie mają tej rozmaitości form co typy wegetacji u roślin, którym odpowiadałyby raczej typy loko- mocyjne zwierząt. Zobacz badania.

Comments Off

Archive for November, 2017

Biologiczny typ zwierzęcia

Posted in Uncategorized  by admin
November 22nd, 2017

Zdrewniałe są krzewinkami, krzewami i drzewami. W krainach umiarkowanych, o mroźnej zimie, a także w podzwrot- nikowych o suchej porze, drzewa zrzucają liście w niekorzystnym dla wegetacji okresie. Na przystosowaniach do warunków klimatycznych oparł Alfons de Candolle jeszcze w 1874 r. podział roślinności globu na 6 zasadniczych grup. 1. P a r n o r o s t y (hygromegatermy), O wielkich wymaganiach względem wody i ciepła (średnia tem- peratura najmniej 20°), pokrywają obecnie wilgotne kraje międzyzwrotnikowe; bardziej rozpowszechnione były w dawnych okresach geologicznych. 2. S u c h o r o s t y (kserofity, ściślej s k war n o- r o s t Y – megakserotermy), o wielkich wymaganiach co do ciepła i skromnych co do wilgoci; roślinność stepów, sawann, pustyń. 3. C i e p ł o r o s t y (mezotermy). ~a6ajqce rocz- nej temperatury 15-20° i od czasu do czasu obfitej wilgotności; w trzeciorzędzie dochodziły aż do krain podbiegunowych. 4. C h ł o d n o r o s t y (mikrotermy), temperatura roczna 0-15°, równomiernie rozmieszczone ‘opady atmosferyczne; stan spoczynku roślinności przypada- jący na zimną porę roku; roślinność naszych szero- kości umiarkowanych. 5. Z i m n o r o s t y (hekistotermy), żyją poza gra- nicami roślin drzewiastych, w warunkach rocznej temperatury niżej 0°, znoszą długi brak światła; tundra. 6. W dawnych okresach geologicznych żyły jeszcze megistotermy – przeważnie rośliny skrytokwiatowe – wymagające równomiernej temperatury ponad 30° Nowoczesną klasyfikację typów klimatycznych ro- ślin, mającą zastosowanie głównie w strefach umiar- kowanych, dał nam duński badacz Raunkiaer. Zobacz badania i budynki.

Comments Off